از تمام افراد دارای معلولیت معذرت می‌خواهم!

 
تو دوران مدرسه ۹۹ درصد مواقع زنگ ورزش رو فوتبال بازی می‌کردیم. وقتی یکی از همکلاسی‌هام درست شوت نمی‌زد و توپ گل نمی‌شد با هدف تحقیر کردن بهش می‌گفتم «مگه معلولی که نمی‌تونی درست بازی کنی؟!»
آره بچه بودم و خب مثل خیلی از بچه‌های دیگه چیزهایی که می‌شنیدم رو تکرار می‌کردم، ولی این رو مشخصاً یادمه که این جمله رو با هدف تحقیر به همکلاسی‌هام می‌گفتم.
 
بزرگتر که شدم و به لطف دوستانی که باهاشون معاشرت داشتم و فعالیت کردن تو شبکه‌های اجتماعی متوجه اشتباهم شدم. فهمیدم که معلولیت ضعف یا یک صفت بد نیست تنها یک تفاوته. فهمیدم که من در دوران بچگیم اشتباه می‌کردم.
بعد از اون شروع کردم به اصلاح این اشتباهم و به هر کسی که تو صحبت‌هاش معلولیت را با هدف تحقیر به زبانش می‌آورد تذکر می‌دادم و دقیقه‌ها باهاش بحث می‌کردم که چرا نباید معلولیت رو به عنوان تحقیر استفاده کنه.
 
درسته شاید چند سال زمان برد تا من متوجه اشتباهم بشم، اما خب سعی کردم جبران کنم. شاید فردا روزی به خاطر آگاهی الانِ من، فرزند آیندۀ من تو دوران مدرسه‌اش مثل من نباشه. :‌)
 
و یک خواهش دیگه هم ازتون دارم، لطفاً این دوستانمون رو افراد دارای معلولیت خطاب کنین، نه توان‌یاب، نه افراد با نیازهای ویژه و نه هیچ چیز دیگری چون معلولیت ناتوانی یا در جستجوی توانایی نیست.
 
پیوند کوتاه: https://www.nima.today/KHbtk

۴ دیدگاه

  1. عالی مرسی که تجربه‌ات رو به اشتراک گذاشتی،
    به نظرم یه نظرسنجی بذار از دوستان دارای معلولیت که ترجیح میدن چه چیزی گفته بشه، چون من توی ذهنم توانیاب بهتر از دارای معلولیت بود.

  2. به نظرم نیاز به عذرخواهی از افراد دارای معلولیت نیست. هرکسی ممکنه یه باور اشتباهی داشته باشه و اصلاحش کنه و همین خودش ارزشمنده. ما ضعف آموزش داریم و رفتارهای اشتباه زیادی تو جامعه داریم که این یکیشه.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *