بیایین به هم دیگه تکست بدیم؛ یا حتی وویس!

چند وقت پیش یه توییتی زده بودم که «ایده‌آل من تو ارتباط با آدم‌ها اینه که من بهشون وویس بدم و اون‌ها بهم تکست بدن و این چرخه تموم نشه :‌)»

این ایده‌آل من تو ارتباط با آدم‌هاست ولی خب شاید ایده‌آل اون‌ها تو ارتباط با من نباشه؛ اتفاقاً که من موافق ارتباط کلامی با آدم‌ها هستم چون منظور آدم بهتر منتقل می‌شه ولی خب به صورت آنلاینش نه تماس تلفنیش.

از تماس تلفنی به ۳ دلیل عمده فراری‌ام:

  1. از تماس تلفنی چند تجربه تلخ و بد دارم و بهم استرس می‌ده.
  2. اینترنت موبایل و لپ‌تاپ من از خط موبایلم تامین می‌شه و وقتی تماس تلفنی برقرار می‌شه کلاً لنگ می‌شم.
  3. در لحظه و بدون فکر کردن قبلی جواب دادن واسم کار سخت و دشواریه.

تو همین مبحث داشتم تو اینترنت می‌چرخیدم که دیدم خانم گیل فاشینباور کوپر (Gael Fashingbauer Cooper)، در مقاله‌ای جالب و خواندنی در سایت سی‌نت (CNET) این مسئله رو فوبیایی مدرن با عنوان «فوبیای تماس تلفنی» یا «ترس از برقرار کردن تماس تلفنی» معرفی کرده.
من بیشتر مواقع آنلاینم و پاسخگوی آدم‌ها هستم و اگه جوابتون رو ندادم دو دلیل داره؛ یا خوابم یا ازتون خوشم نمیاد!
شما رابطه‌تون با تماس تلفنی چطوریه؟ مثل من هستین؛ بعضی اوقات که حتی کارمم گیره و زنگ می‌زنم تو دلم خدا خدا می‌کنم طرف جواب نده. :‌)))

پیوند کوتاه: https://www.nima.today/satp7

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *