اینستاگرامتوییتر

چرا نباید توییتر را به اینستاگرام تبدیل کنیم؟

فعالیت در انواع شبکه‌های اجتماعی، چند سالی است که به یکی از بزرگ‌ترین سرگرمی‌های ما تبدیل شده است. حضور در این شبکه‌ها ممکن است زمان زیادی از زندگی ما را به خود اختصاص دهد. توییتر و اینستاگرام دو شبکۀ اجتماعی پرطرف‌دارند که مخاطبان گسترده‌ای دارند. این دو شبکه شباهت‌ها و تفاوت‌های زیادی دارند و مسلماً کاربران مشترک زیادی هم در این شبکه‌های اجتماعی فعالیت می‌کنند. این مخاطبان، با درک تفاوت اینستاگرام و توییتر، ترجیح می‌دهند حضور در هر دو فضا را تجربه کنند.

نکته‌ای که گاهی برای مخاطبان چالش‌برانگیز می‌شود، انتخاب روش مناسب برای حضور و برخورد در هریک از شبکه‌های اجتماعی است. برای مثال، گذاشتن تصویر یک صبحانۀ دونفره در یک روز جمعه به‌عنوان پست اینستاگرام، رفتاری عادی است. اما این تصویر در توییتر ممکن است محلی برای اعراب نداشته باشد. در این مطلب، با هم تفاوت اینستاگرام و توییتر را بررسی می‌کنیم و سعی می‌کنیم به این سؤال پاسخ دهیم که چرا نباید در توییتر شبیه به اینستاگرام رفتار کرد.

 تفاوت اینستاگرام و توییتر در چیست؟

برای اینکه بتوانیم در یک شبکۀ اجتماعی، مناسب با شخصیت آن فضا برخورد کنیم، باید بتوانیم با تفاوت‌های بین هرکدام از آن‌ها آشنا شویم. برای مثال، کارکرد لینکدین برای اکثر کاربران تعریف‌شده است. در لینکدین به بررسی فضای کاری می‌پردازیم و دلیلی برای به‌اشتراک‌گذاشتن احساسات شخصی خود نمی‌بینیم. اینستاگرام و توییتر دارای نکات مشترکی‌ هستند که ممکن است گاهی تشخیص این مرز برای مخاطبان سخت باشد. در ادامه به سه تفاوت اینستاگرام و توییتر که فضای آن‌ها را تغییر می‌دهد، می‌پردازیم:

  1. محدودیت کاراکتر

یکی از ویژگی‌های برجستۀ توییتر، محدودیت کاراکترهای آن است. ما در توییتر می‌توانیم ۱۴۰ کاراکتر در قالب هر توییت ارسال کنیم. به همین دلیل است که باید پیام خود را در توییتر کاملاً سریع و مستقیم بیان کنیم. در این بین، رشته‌توییت‌ها می‌توانند برای گذاشتن محتوای طولانی‌تر و دنبال‌کردن یک هدف خاص در آن استفاده شوند. این محدودیت در اینستاگرام، ۲۲۰۰ کاراکتر است؛ یعنی در اینستاگرام می‌توانیم حدود ۱۵ برابر توییتر کپشن‌نویسی کنیم. این تفاوت اینستاگرام و توییتر بسیار قابل توجه است. در اینستاگرام فرصت زیادی داریم که در قالب کلمات منظورمان را بیان کنیم. در توییتر این فرصت کوتاه است و هر کلمه بخشی از معنایی است که می‌خواهیم منتقل کنیم.

  1. انواع پست‌ها

انواع پست‌هایی که می‌توانیم در توییتر منتشر کنیم در موارد زیر خلاصه می‌شود:

درمقابل، اینستاگرام کاملاً روی جنبۀ رسانه‌ای یک ‌پست متمرکز می‌شود. برای بارگذاری هر پست در اینستاگرام، به یک عکس یا فیلم نیاز داریم. بعد از انتخاب عکس و فیلم می‌توانیم کپشن و هشتگ‌های مربوطه را به پست اضافه کنیم. درواقع می‌توان گفت که در اینجا، تفاوت اینستاگرام و توییتر، همان نیاز همیشگی اینستاگرام به محتوای بصری است. چیزی که در توییتر الزامی نیست.

  1. نوع مخاطبان

تا‌به‌حال به نوع مخاطبان صفحۀ اجتماعی خود دقت کرده‌اید؟ به‌جز اینفلوئنسرها و به قول معروف شاخ‌های مجازی، ما اکثر افرادی را که در اینستاگرام آن‌ها را دنبال می‌کنیم، می‌شناسیم. آن‌ها نام و مشخصات حقیقی دارند و احتمالاً در دنیای خارج از شبکه‌های اجتماعی هم رابطۀ مشخصی با ما دارند. اما در توییتر داستان متفاوت است. تعداد زیادی از افرادی که در توییتر با آن‌ها سروکار داریم، نام و حتی تصویر مشخصی ندارد. ما افراد را در توییتر صرفاً از طریق توییت‌ها و نوع تفکرشان (که احتمالاً مورد پسند ماست) دنبال می‌کنیم. این تفاوت اینستاگرام و توییتر مهم‌ترین جنبه‌ای است که باید به آن توجه کنیم. به همین دلیل، شاید محتوایی که در اینستاگرام برای دوستان، خانواده و کسانی که می‌شناسیم جالب به نظر می‌رسد، در توییتر کاربرد چندانی نداشته باشد. فردی که صرفاً ما را از چند توییت و یا حتی یک عکس پروفایل می‌شناسد، احتمالاً نیازی به دانستن جزئیات زندگی‌مان ندارد.

باید هر روز توییت جدید داشته باشیم؟

فعال‌بودن در یک شبکۀ اجتماعی به‌معنای گذاشتن پست‌های هرروزه نیست. ممکن است در توییتر حاضر باشیم، توییت‌های متفاوت را بخوانیم، آن‌ها را ریتوییت یا لایک کنیم، ولی محتوای جدیدی نداشته باشیم. این به‌معنای کم‌کار‌بودن ما نیست. داشتن یک محتوای بهینه و مناسب با هر شبکۀ اجتماعی، به‌معنای احترام به مخاطب است. درواقع، فعالیتمان در توییتر را باید براساس این شعار پایه‌گذاری کنیم: «کم گوی و گزیده گوی چون در.»

بیشتر بخوانید: بهترین زمان برای توییت‌کردن چه زمانی است؟

دغدغۀ ما در توییتر چیست؟

توییتر شبیه به یک سایت خبرهای‌ کوتاه و یا رسانه‌ای اجتماعی و دغدغه‌مند است. در توییتر می‌توانیم در صفحات افراد مشهور و سیاست‌مدار توییت‌های مهم و جالب توجه ببینیم. برای مثال، حتماً یادمان می‌ماند که ترامپ همیشه در توییت‌های خود به خبرهای مهم واکنش نشان می‌داد. این نشان‌دهندۀ نوع نگاهی است که افراد به توییتر دارند. توییتر شبیه به مجلۀ خبری کوچکی است که نیاز به خبرهای کوتاه دارد. همچنین، دغدغه‌های اجتماعی در توییتر کاملاً مدنظر قرار می‌گیرند. افراد با بیان دغدغه‌های خود سعی در همراه‌ساختن سایرین دارند. درک این تفاوت اینستاگرام و توییتر می‌تواند به ما کمک کند تا به‌راحتی تشخیص دهیم که محتوای موردنظرمان مربوط به کدام شبکه است. نوشتن توییت‌هایی که از حوزۀ دغدغه‌های اجتماعی و سیاسی فاصلۀ زیادی بگیرد و رنگ‌وبوی زندگی روزمره را داشته باشد، می‌تواند به صفحۀ توییتر ما آسیب برساند.

 توییتر می‌خواهد تأثیرگذار باشد

برخی کاربران توییتر معتقدند که به کمک این شبکۀ اجتماعی می‌توانند سرنوشت یک جریان را تغییر دهند. به همین دلیل است که به‌راه‌افتادن توفان‌های توییتری در یک موضوع خاص، سروصدای زیادی به پا می‌کند. این در حالی است که شبکه‌های اجتماعی دیگر مثل فیس‌بوک و اینستاگرام، بیشتر جنبۀ تفریحی دارند. البته که فعالیت افراد مختلف در اینستاگرام در بلند‌مدت می‌تواند مؤثر باشد، اما تأثیر‌گذاری توییتر به‌شدت بیشتر است. درواقع، توییتر می‌تواند ذهن‌ها را کاملاً متوجه خود کند و دغدغۀ مشترک تعدادی از افراد را با صدای بلند فریاد بزند. صدای فریاد توییتر در بیان دغدغه‌ها معمولاً از سایر شبکه‌های اجتماعی بلندتر است.

خلاصۀ کلام

اینستاگرام را با خود به توییتر نبریم. درست است که نوشتن اتفاقات کوتاه و جالب در طول روز می‌تواند در توییتر توجه مخاطبان را جلب کند، اما اگر این شبکۀ اجتماعی را به محلی برای به‌اشتراک‌گذاشتن تصویرهای شخصی و یا خبرهای زرد و بی‌اهمیت تبدیل کنیم، ممکن است کیفیت صفحۀ توییترمان افت کند. اولین نکته در هنگام فعالیت در هرکدام از شبکه‌های اجتماعی، توجه به دنیای مخاطبان آن است. ابتدا دنیای توییتر را به‌درستی بشناسیم و سپس با توجه به آن برای تولید محتوا اقدام کنیم.

بهار فلاح

من بهار فلاح هستم و به نظرم همین کامل‌ترین تعریفی هست که از خودم دارم. نوشتن حرفه‌ای برای من گام‌به‌گام و کمی هم تصادفی شکل گرفت. مجبور بودم که بنویسم، پس نوشتم. این موضوع آن‌قدر ادامه پیدا کرد که نوشتن حرفۀ من شد. حرفه‌ای که برای من روز‌به‌روز جذاب‌تر می‌شه. مهم نیست قراره چی بنویسم، مهم اینه که چند ساعت توی سکوت فکر می‌کنم، می‌نویسم و یاد می‌گیرم. چی از این جذاب‌تر؟ هر آدمی بازتابی از آن چیزیه که ما تصور می‌کنیم، پس من را به بهترین شکل ممکن تصور کنید. مرسی!

نوشته‌های مشابه

دیدگاهت رو بنویس

نشانی ایمیلت منتشر نخواهد شد. بخش‌های مورد نیاز علامت‌گذاری شدن. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین بخونین
بستن
دکمه بازگشت به بالا